Vingerzetting en partituren

In onze blog over de centrale do vertelden we dat de vierde do van links geldt als een algemeen afgesproken middelpunt op de piano:

• toetsen rechts daarvan speel je met je rechterhand
• toetsen links daarvan speel je met je linkerhand

Als op je partituur vingerzetting wordt aangeduid, vertrek je vanaf hetzelfde punt:

• de duim van je rechterhand plaats je op de centrale do
• de pink van je linkerhand plaats je op de do één octaaf lager, dan ligt de duim van je linkerhand op de sol

Dit wordt gezien als een neutrale startpositie. Vergelijk het met je handen op het toetsenbord van je computer, waarbij je wijsvingers standaard op de F en J liggen.

In het voorbeeld hieronder zie je dat de eerste noot (de do) gespeeld wordt met de duim. Zo kan je alle volgende noten eenvoudig spelen, zonder je hand te moeten verplaatsen.

In dat geval zullen de andere cijfers niet op de partituur vermeld staan.

Bij het volgende voorbeeld is dat wel het geval, omdat de noten meer dan 5 noten uit elkaar liggen. Dan moet je je hand verplaatsen tussen de derde en de vierde noot. De derde noot speel je nog met de middelvinger van je rechterhand (duim op de do), maar voor de vierde noot verschuif je je hand (duim op de fa). Dit doe je door je duim onder je vingers door te steken, zodat je in één vlotte beweging kan verder spelen.

De noten hoeven elkaar uiteraard niet op te volgen. In het volgende voorbeeld kan je opnieuw alle noten spelen zonder je hand te verplaatsen. De eerste noot is opnieuw de do, daarop ligt je duim.

Bij elk van deze voorbeelden zijn we gestart vanaf de do. Staat de 1 echter bij een andere noot vermeld, dan plaats je daarop je duim en kan je van daaruit vertrekken.

Vergeet bovendien niet naar de voortekening te kijken, want die bepaalt of je een kruis of mol moet spelen in plaats van de natuurlijke noot.